poniedziałek, 15 sierpnia 2016

17. Samobójstwo

Złoto–pomarańczowa tarcza słońca unosiła się wysoko, ponad najwyższymi czerwonymi dachami w mieście, wyraźnie odcinając się od błękitnego nieba. Dzień w Monkii należał do tak jasnych, że potrafił niemal oślepić nieprzygotowanych przechodniów, a popołudnie było nieznośnie upalne. Cykady w ogrodzie grały głośno swoją muzykę, doprowadzając Nariettę do szału.

wtorek, 9 sierpnia 2016

16. Artykuł

Nagłówek neustijskiego dziennika był bezlitośnie dobitny. Salar podrapał się w głowę, gdy zobaczył wydrukowane majuskułą pytanie. „Gdzie jest Biały Książę?" pytał główny artykuł dnia, siejąc ziarno zwątpienia w sercach każdego, kto trzymał stronę markiza Lejtona w wojnie rozrywającej Imperium. Oficjalnie mówiło się, że książę jest pod opieką wuja, ale artykuł podważał tę wersję na wielu płaszczyznach. Im bardziej stary detektyw wczytywał się w treść artykułu, tym bardziej nie mógł uwierzyć, że coś takiego zostało opublikowane w najpopularniejszym tytule prasowym przypadkiem. Mimowolnie posłał ukradkowe spojrzenie Lirowi, który siedział przy biurku naprzeciwko niego i czytał ten sam tekst.

Imperium I

W zależności od miejsca pochodzenia historyka, kroniki różnią się opisem Upadku Isarii. Trezońscy kronikarze w swoich zapisach podkreślali niewątpliwy talent strategiczny imperatora Artema. Przez potomnych został on nazwany Artemem Żelaznym, bowiem jego wola – niczym żelazo – nie dało jej się ugiąć. Badacze historii z innych państw natomiast uwielbiają umniejszać jego dokonania, przypisując część pomysłów jego faworycie, księżniczce Aili. Jak było naprawdę? Trudno powiedzieć. Jedno jest pewne, nawet w najbardziej fantastycznie brzmiącej legendzie tkwi ziarenko prawdy.